Belgjurtir í landbúnaði og landgræðslu
 |
| Höfundur | Útgefandi | Útgáfuár | Útgáfustaður |
| Áslaug Helgadóttir | BÍ, RALA | 1989 | Reykjavík |
| | | |
| Rit | Árgangur | Tölublað | Bls. |
| Ráðunautafundur | 1989 | | 85-92 |
| | | |
| | | |
Sjá greinina í heild í pdf-skjalinu hér að ofan
INNGANGUR
Belgjurtir gegna mikilvægu hlutverki bæði í náttúrulegum samfélögum og í landbúnaði. Er það fyrst og fremst vegna hæfileika þeirra að vinna nitur úr lofti í sambýli við örverur. Þetta hefur í för með sér að belgjurtir eru próteinríkari en aðrar plöntutegundir. Jafnframt framleiða þær oft meira nitur en þær hafa þörf fyrir sjálfar og geta því verið áburðargjafar fyrir grannplöntur. Notkun belgjurta hefur tekið mið af þessu tvennu og hafa þær verið nýttar í aldanna rás bæði sem skepnufóður og til manneldis, auk þess sem þær eru niturgjafar í hefðbundnum landbúnaði og í landgræðslu.
Áhugi manna á notkun belgjurta á Íslandi hefur nokkuð aukist að undanförnu. Ekki er það þó alveg nýtt fyrirbæri og má rekast á önnur svipuð í sögu landbúnaðarrannsókna hérlendis (Snorri Baldursson og Áslaug Helgadóttir, 1987). Nú er ef til vill von um meiri árangur en oft áður. Samdráttur í landbúnaði kallar á aukna hagræðingu. Sparnaður í áburðarkaupum, sem er einn stærsti liður fóðurframleiðslunnar, hlýtur að vera keppikefli bænda. Mikill áhugi er á notkun belgjurta í nágrannalöndunum og þar fleygir þekkingu fram á þessu sviði, sem jafnframt nýtist okkur hér á landi. Árið 1986 hófst nýtt átak í rannsóknum á vegum Rala og ýmissa samstarfsaðila á þessu sviði sem markaðist með útgáfu á litlu kveri, "Nýting belgjurta á Íslandi" (Áslaug Helgadóttir, 1986). Þar voru dregin saman ýmis atriði er málið varðar. Hér á eftir verður gerð stutt grein fyrir þessum rannsóknum. Birtar verða bráðabirgðaniðurstöður, þar sem via á, og sýnt hvert stefnir. |