Yfirlit búvélaprófana árið 1989
UNDERHAUG – greip
Skýrsla nr. 592
Gerð: Underhaug Silagrip 7705. Framleiðandi: Underhaug AS, Nærsö, Noregi. Innflytjandi: Búnaðardeild Sambandsins, Reykjavík.
YFIRLIT
Rúllubaggagreipin Underhaug Silagrip 7705 var prófuð af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins frá miðju sumri 1988 til ágústloka 1989. Var hún notuð í um 140 klst við meðhöndlun rúllubagga.
Greipin er ætluð til að lyfta og raða rúlluböggum eða flytja um skemmri vegalengdir. Hún er tengd framan á ámoksturstæki dráttarvélar og fyrir hana þarf sérstök vökvaúttök. Greipin vegur 183 kg og má ætla að lámarksstærð dráttarvélar sé um 45 kW (60 hö). Hún tekur rúllubagga af velli, vagni eða úr stæðu. Lyftikefli greiparinnar ganga inn undir baggann og klemma hann upp að stuðningsarmi ofan á greipinni. Lyftikeflin eru knúin með vökvastimpli frá dráttarvél. Ætla má að afköstin við hleðslu á vagn og stöflun í stæður séu á bilinu 43-67 baggar á klukkustund. Þegar baggar eru filmaðir á velli er best að taka þá áður en þeir fara að linast vegna gerjunar. Að jafnaði er ekki hætta á að plastfilman verði fyrir hnjaski við meðhöndlun á böggunum ef viðhöfð eru vönduð vinnubrögð. Greipin er einföld að allri gerð og slitfletir hennar fáir. Hún er traustlega smíðuð og ekki komu fram bilanir aða gallar á reynslutímanum.
PZ 330 – múgavél
Skýrsla nr. 593
Gerð: PZ CZ 330. Framleiðandi: P.J. Zweegers en Zonen, Geldrop, Hollandi. Innflytjandi: Búnaðardeild Sambandsins, Reykjavík.
YFIRLIT
Múgavélin PZ CZ 330 var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumrin 1988 og 1989 og notuð alls 80 klst.
Múgavélin er tengd á þrítengi dráttarvélar og knúin frá aflúttaki. Þyngd vélarinnar er um 239 kg. Hún setur heyið í beina, jafna og sundurlausa múga. Magn dreifa í rakstrafari mældist að jafnaði á bilinu 20-70 kg þurrefni á hektara við eðlilegan ökuhraða. Vélin fylgir fremur vel ójöfnum á yfirborði landsins. við múgun ekur dráttarvélin í heyflekknum, en vegna þess að vinnslusvið múgavélarinnar nær lítið út fyrir hægra afturhjól dráttarvélar er illgerlegt að raka frá girðingum og skurðbökkum. Breidd rakstarfars vélarinnar er allt að 2,3 m. Algengur ökuhraði var 9,5-2,3 ha/klst. Múgavélin er léttbyggð og lipur við tengingu og í notkun. Átta tindar brotnuðu á seinni hluta reynslutímans, þrír tindar snérust um 180o þannig að þeir snéru inn í rakstrartromlu. Af þeim ástæðum varð hún fyrir nokkrum skemmdum. Undir lok reynslutímans komst hey inn í drifbúnað aftari tromlunnar og laskaði hann nokkuð.
CLAAS – vagn
Skýrsla nr. 594
Gerð: Claas 440 K. Framleiðandi: Claas Saulgau GmbH., V-Þýskalandi. Innflytjandi: Búnaðardeild Sambandsins, Reykjavík.
YFIRLIT
Claas 440 K heyhleðsluvagninn var prófaður af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins seinni hluta sumars 1988 og sumarið 1989. Hann var notaður alls. 150 klst.
Vagninn er ætlaður til hirðingar á heyi og grænfóðri. Rúmmál vagnsins er tæplega 25 m3 og hann vegur tómur um 3,6 tonn. Sópvindan vísar fram og er henni lyft með vökvaátaki frá dráttarvél. Hleðslubúnaður vagnsins vann greiðlega. Hleðslutími við þurrheyshirðingu var að jafnaði 3,9 tonn/mín og votheyshirðingu 1,7 tonn/mín. Hlassþungi var að jafnaði 1,8 tonn af þurrheyi en 3,4 tonn af votheyi. Hægt er að hafa allt að 31 hníf í tveim röðum í hleðslustokknum og er þá bilið á milli þeirra 45 mm. Sé öllum hnífunum beitt verður söxun milli þeirra 45 mm. Sé öllum hnífunum beitt verður söxun heysins veruleg, en hún stuðlar að betri verkun við votheysgerð. Losun vagnsins tekur minnst um 3,0 mín, auk þess sem nokkurn tíma tekur að bakka að losunarstað og opna og loka afturenda heygrindar. Ætla verður minnst 50 kW (68 hö) dráttarvél fyrir vagninn eigi að fullnýta afköst hans og rými. Hjólabúnaður vagnsins er góður. Engar bilanir urðu á reynslutímanum og er vagninn traustlega byggður.
PÖTTINGER - sláttuþyrla
Skýrsla nr. 595
Gerð: Pöttinger Cat 185. Framleiðandi: Alois Pöttinger Maschinenfabrik GmbH., Grieskirchen, Austurríki. Innflytjandi: Vélar og Þjónusta h.f., Reykjavík.
YFIRLIT
Sláttuþyrlan Pöttinger Cat 185 var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumrin 1988 og 1989 og notuð alls um 96 klst.
Hún er tengd á þrítengi dráttarvélar og lyft upp í flutningsstöðu. Þyngd hennar er 456 kg. Sláttuþyrlan reyndist slá jafnt og var stubblengd í sláttufari að meðaltali 37-47 mm við ökuhraðann 7-17 km/klst. Sláttur vélarinnar var yfirleitt hreinn og jafn. Einungis er hægt að stilla sláttunánd með lengd yfirtengis. Sláttubúnaður vélarinnar fylgdi vel ójöfnum landsins, en á ósléttu landi voru talsverð brögð að því að sláttuhnífar særðu grasrót. Vinnslubreidd sláttuþyrlunnar er allt að 1,87 m og mældust afköst að jafnaði 1,5-2,0 ha/klst við venjulegar aðstæður og ökuhraðann 10-13 km/klst. Ætla verður að minnsta kosti 40 kW (54 hö) dráttarvél fyrir vélina. Í lok reynslutímans eyðilögðust pípur í drifskafti frá vinkildrifi að tannhjóladrif. Sláttuþyrlan virðist vera traustbyggð og engar aðrar bilanir komu fram.
SPARMAN – mötunarbúnaður
Skýrsla nr. 596
Gerð: Sparman RU 150. Framleiðandi: Sparman Fabriken AB, Svíþjóð. Innflytjandi: Búnaðardeild SÍS, Reykjavík.
YFIRLIT
Mötunarbúnaðurinn Sparman RU 150 var reyndur af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins veturinn 1988-89 og sumarið 1989. Var hann notaður við mötun úr 275 heyrúllum.
Matarinn er ætlaður til að mata hey úr heyrúllum af breytilegri stærð á ólíku þurrkstigi. Honum er ætlað að vinna staðbundið og er knúinn með þriggja fasa rafmótor. Hann vegur um 630 kg. Mötunarband með þrepastilltri hallastillingu og þreplausri hraðastillingu rífur heyið úr böggunum og skilar því í nokkuð samfelldan heystreng. Mælingar sem gerðar voru við að færa rúllur af vagni í matarann sýndu að afköstin voru að jafnaði um 20 rúllur (þvermál 1,2 m) á klst eða um 5 tonn af vel þurrkuðu heyi. Afköst við sjálfa mötunina eru breytileg eftir hraðastillingu, en verða mest um 100 kg þurrefnis á mínútu, eða um 30-40 rúllur á klst. Að jafnaði er mötunin nokkuð jöfn, en í einstaka tilvikum veltist innsti kjarninn úr böggunum nokkra stund í mataranum án þess að hey losnaði úr þeim. Að öðru leyti virtist matarinn ráða við heyrúllu á öllum þurrkstigum. Ekki eru flutningahjól undir honum og því nokkuð torvelt að flytja hann milli stað. Matarinn er traustlega byggður og ekki komu fram neinar bilanir á reynslutímanum.
ALFA LAVAL – mykjudæla
Skýrsla nr. 597
Gerð: Alfa Laval TP 250 III. Framleiðandi: Alfa Laval, Svíþjóð. Innflytjandi: Búnaðardeild SÍS, Reykjavík.
YFIRLIT
Alfa Laval TP 260 III mykjudælan var prófuð af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins haustið 1988 og notuð alls í um 73 klst.
Dælan er miðfljóttaaflsdæla knúin frá tengidrifi dráttarvélar. Hún er ætluð til dælingar á þunnri mykju, hvort heldur er í flutningstæki eða til blöndunar í haughúsum. Hún reyndist vel við flutning á þunnfljótandi mykju úr haughúsi í dreifara og eins til blöndunar mykju í geymslu. Best hentar að nota hana í brunnhús við áburðarkjallara undir gripahúsi. Með dælunni má dæla upp úr allt að 3 m djúpum geymslum. Afköst hennar eru verulega háð þykkt mykjunnar, en voru allt að 4800 l/mín við mjög lágt þurrefnisinnihald mykjunnar. Við algenga þykkt mykju, 5-8% þurrefni, voru afköst dælunnar 3000-3500 l/mín. Aflþörf dælunnar við dælingu mældist mest 28 kW (39 hö). Álagsöryggi stöðvar dæluna ef fastir aðskotahlutir komast í inntaksop hennar og valda þeir því ekki skemmdum. Á reynslutímanum varð ekki vart bilana eða galla á dælunni.
SCHNEIDFIX – heyhnífur
Skýrsla nr. 598
Gerð: Schneidfix SFW 160. Framleiðandi: Teebken, V-Þýskalandi. Innflytjandi: Þór h.f., Reykjavík.
YFIRLIT
Schneidfix heyskerinn var reyndur af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins veturinn 1988-1989. Heyskerinn hentar vel til heyskurðar bæði á vothey og þurrheyi. Hann er knúinn með einfasa rafstraum með 1600 W mótor. Skurðhraðinn er um 2,6 m/mín við votheysskurð sé skurðdýptin 30 cm, en allt að 4 m/mín í lausu þurrheyi þar sem skurðdýptin getur orðið 49 cm. Rafmagnsnotkun er að jafnaði 5-7 A og benda mælingar til þess að afl mótors sé á mörkum þess að vera nægjanlegt í föstum stæðum. Vinnuaðstaða við notkun á tækinu er fremur góð og tiltölulega auðvelt að stjórna því. Í föstum stæðum ber þó nokkuð á óþægilegum titringi í handfangi. Í þéttu votheyi þarf að ýta tækinu niður með nokkrum þunga og sömuleiðis lyfta því upp úr skurðfari. Heyskurðurinn verður yfirleitt hreinn og hægt er að skera alveg út að veggjum og öðrum hindrunum. Ekki virðist sérstök slysahætta bundin við notkun heyskerans ef notkunarreglum er fylgt. Vinna við viðhald á tækinu er lítil. Sérstakar smergilskífur þarf til að hvetja skurðbúnaðinn. Óverulegar bilanir úrðu á reynslutímanum og í heild virðist tækið traustbyggt.
NORDSTEN - áburðardreifari
Skýrsla nr. 599
Gerð: Nordsten Turbo-Matic TC 800. Framleiðandi: Thrige Agro A/S, Danmörku. Innflytjandi: Vélar og þjónusta h.f., Reykjavík.
YFIRLIT
Áburðardreifarinn Nordsten Turbo-Matic var reyndur af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1989 og gerðar mælingar á dreifieiginleikum hans. Vegna lítillar notkunar á reynslutímanum var leitað eftir reynslu nokkurra bænda sem notað hafa dreifara af sömu gerð.
Áburðardreifarinn er þyrildreifari með eina dreifiskífu sem knúin er frá aflúttaki. Dreifarinn er tengdur á þrítengi dráttarvélar. Hann rúmar um 500 kg af áburði og vegur sjálfur 175 kg. Þetta rýrir framþunga lítilla og meðalstórra dráttarvéla talsvert og getur verið nauðsynlegt að þyngja þær að framan. Dreifarinn er lágbyggður og með nokkuð víðum áburðargeymi. Hleðsla hans er því tiltölulega auðveld. Dreifarinn reyndist dreifa mjög jafnt ef haft var 12-13 m bil milli ferða og vel viðunandi ef það var á bilinu 11-13,5 m. Grind í áburðargeymi hindrar að kekkir í áburðinum loki útrennslisopi. Dagleg hirðing dreifarans er auðveld, m.a. vegn þess hve létt er að velta áburðargeymi frá þegar dreifarinn er tengdur og þegar komast þarf að dreifibúnaði til þrifa. Dreifibúnaður er úr ryðfríu efni. Engar athugasemdir komu fram um bilanir og virðist dreifarinn vandaður að allri gerð.
PZ 450 – múgavél
Skýrsla nr. 600
Gerð: PZ CZ 450. Framleiðandi: P.J. Zweegers en Zonen, Geldrop, Hollandi. Innflytjandi: Búnaðardeild Sambandsins, Reykjavík.
YFIRLIT
Múgavélin PZ CZ 450 var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1989 og notuð alls um 42 klst.
Múgavélin er tengd á þrítengi dráttarvélar og knúin frá aflúttaki. Hún er skekkt með vökvakerfi dráttarvélar. Þyngd vélarinnar er um 495 kg. Hún veit beint aftur af dráttarvél í flutningsstöðu, og verður að ætla stóra dráttarvél til að bera hana uppi. Vélin setur heyið í beina, jafna og sundurlausa múga. Magn dreifar í rakstrarfari mældist að meðaltali tæp 60 kg þurrefnis á hektara við eðlilegan ökuhraða. Við múgun ekur dráttarvélin í heyflekknum, en samt nær múgavélin að raka frá skurðbökkum og girðingum. Breidd rakstrarfars vélarinnar er allt að 3,1 m. Algengur ökuhraði var 13 km/klst og afköst þá 3,5-4,0 ha/klst. Nokkuð auðvelt er að tengja vélina við dráttarvél. Staða nokkurra tinda breyttist um 180o, þannig að þeir snéru inn í tromlu. Nokkrir tindar bognuðu og 2 gormar er halda við tinda brotnuðu. Aðrar bilanir urðu ekki á reynslutímanum.
CLAAS – rúllubindivél
Skýrsla nr. 601
Gerð: Claas Rollant 46. Framleiðandi: Unises Claas-France, 57140-Woippy, Frakklandi. Innflytjandi: Búnaðardeild Sambandsins, Reykjavík.
YFIRLIT
Rúllubindivélin Claas Rollant 46 var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1989. Með henni voru bundnir alls 1204 baggar.
Rúllubindivélin er dragtengd, knúin frá aflúttaki og með vökvaþrýstingi dráttarvélar, og vegur um 1865 kg. Hún tekur grænfóður og hey á öllum þurrkstigum upp úr sláttuskárum eða múgum, og vefur saman í þetta sívalningalaga rúllubagga. Baggarnir eru 1,23 m að breidd, og þvermál þeirra er 1,27 m; þannig að rúmmál þeirra er 1,56 m3. Þyngd þeirra var við 30% þurrefnisinnihald um 610 kg, 50% þurrefnisinnihald um 460 kg og við 80% þurrefnisinnihald um 260 kg. Vélin getur bæði bundið með neti og garni. Garnnotkun var á bilinu 56-88 m á bagga, en algengast var að nota 8,1 til 10,2 m af neti á hvern bagga. Afköst við bindingu forþurrkaðs heys, 50% þurrefnisinnihald, voru 35-40 baggar á klst, eða 8,0-9,5 tonn af þurrefni á klst, þegar netbindingin var notuð. Með garnbindingu voru afköstin um 30-35 baggar á klst. Bindivélin er frekar lipur í notkun, en vegna þyngdar hennar verður að ætla 45-55 kW dráttarvél fyrir hana. Ökumaður verður að hafa vakandi auga með innmötun í vélin a, til að baggarnir verði vel lagaðir. Á reynslutímanum dældaðist einn vals vegna aðskotahlutar í heyinu, og einnig bognaði í tvígang slá er hindrar að hey berist upp með völsum framan við baggahólfið. Engar aðrar bilanir komu fram á reynslutímanum og vélin virðist í heild traustlega gerð.
VICON – heyþyrla
Skýrsla nr. 602
Gerð: Vicon RS 510 D. Framleiðandi: vicon B.V. Hollandi. Innflytjandi: Glóbus h.f., Reykjavík.
YFIRLIT
Heyþyrlan Vicon RS 510 D var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1989 og notuð alls um 82 klst.
Heyþyrlan er tengd á þrítengi dráttarvélar og drifin frá aflúttaki hennar. Hún vegur 436 kg og hvílir á meiðum í stað hjóla eins og algengast er. Í flutningsstöðu er ytri stjörnunum lyft í lóðrétta stöðu og rýrir vélin því lítið þunga á stýrishjólum dráttarvélar. Hæfni heyþyrlunnar til heysnúnings reyndist góð og ójöfnum lands fylgir hún nokkuð vel. Heymúgum dreifir vélin í 4,5-5,0 m breiðan flekk. Vinnslubreidd vélarinnar er allt að 4,70 m, og afköst við heysnúning reyndust að jafnaði 2,9-3,3 ha/klst, en mest 4,0 ha/klst. Á mjög handhægan og fljótvirkan hátt má stilla heyþyrluna þannig að hún kasti heyinu nokkuð til hliðar, t.d. frá skurðbökkum og girðingum. Lið í beislisbúnaði er ætlað að auðvelda vinnu með henni í beygjum, en hann nýttist ekki sem skyldi vegna þess að meiðar, sem vélin hvílir á í vinnslustöðu, hafa lítið viðnám við yfirborð á grassverði. Á reynslutímanum brotnuðu tveir tindar og meiðar undir miðstjörnunum bognuðu lítið eitt þannig að tindar þeirra, í lok reynslutímans, lágu 20-25 mm nær jörðu en tindar ytri stjarnanna. Öryggisgrindur á vélinni gáfu sig á reynslutímanum. Í heild er vélin samt traustbyggð og skilar góðum vinnubrögðum og bilanir urðu ekki aðrar en að framan greinir.
SILAPAC - pökkunarvél
Skýrsla nr. 603
Gerð: Sila-Pac 4500. Framleiðandi: Lawrence Edwards, Bretlandi. Innflytjandi: Þór h.f., Reykjavík.
YFIRLIT
Sila-Pac 4500 rúllupökkunarvélin var prófuð af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins seinni hluta sumars 1989 og notuð við pökkun á um 360 rúlluböggum en það svarar til um 27 klst notkun. Að auki er þessi skýrsla byggð á umsögn manna sem ahafa talsverða reynslu af samskonar vélum.
Vélin er ætluð til pökkunar á rúlluböggum í plastfilmu til votheysverkunar. Hún er dragtengd, knúin frá vökvaúttaki og vegur um 1140 kg. Vélin er með lyftibúnaði sem tekur baggana af jafnsléttu upp á pökkunarborð. Á borðinu er bagganum snúið og velt um leið. Þannig er plastfilmu vafið uutan um hann. Að lokinni pökkun er böggunum sturtað af vélinni, ýmist beint á tún eða í stæður. Pökkun gekk að jafnaði örugglega og mældust afköst við bestu aðstæður 16-20 baggar á klst, miðað við fjórfalt filmulag. Við venjulegar aðstæður á túni eru afköstin þó nokkru minni. Plastfilmunotkun er svipuð og við aðrar pökkunarvélar eða um 70-80 m af filmu á hvern bagga sem eru 1,2 m í þvermál. Það svarar til að 25 kg rúlla endist á 23-26 bagga. Vélin er auðveld í hirðingu og á flestan hátt lipur í notkun, en handhægari stjórnbúnaður væri til bóta. Ekki kom fram óeðlilegt slit á reynslutímanum en stirðleika varð vart í stjórnbarka hleðsluarms. Pökkunarvélin virðist traustbyggð og á reynslutímanum komu ekki fram bilanir eða gallar í vélbúnaði.
WELGER – rúllubindivél
Skýrsla nr. 604
Gerð: Welger RP 12. Framleiðandi: Gebrüder Welger GmbH & Co., Wolfenbüttel, V-Þýskalandi. Innflytjandi: Glóbus h.f., Reykjavík.
YFIRLIT
Rúllubindivélin Welger RP 12 var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1989. Með henni voru bundnir alls 1119 baggar.
Rúllubindivélin er dragtengd, knúin frá aflúttaki og með vökvaþrýstingi dráttarvélar, og vegur um 1725 kg. Hún tekur grænfóður og hey á öllum þurrkstigum upp úr sláttuskárum eða múgum, og vefur saman í þétta sívalningslaga rúllubagga. Baggarnir eru 1,20 m að breidd, þvermál þeirra er 1,23 m, þannig að rúmmál þeirra er 1,43 m3. Þyngd þeirra var við 30% þurrefnisinnihald um 530 kg, við 50% þurrefnisinnihald um 410 kg og við 80% þurrefnisinnihald um 235 kg. Garnnotkun getur verið á bilinu 31-85 m á bagga, en algengast var að nota 46 m af garni í bagga. Afköst við bindingu forþurrkaðs heys, 50% þurrefnisinnihald, voru 27-33 baggar á klst eða 5,5-6,8 tonn af þurrefni á klst. Bindivélin er fremur lipur í notkun, en vegna þyngdar hennar verður að ætla a.m.k. 45 kW (61 hö) dráttarvél fyrir hana. Ökumaður verður að hafa vakandi auga með innmötun í vélina, til að baggarnir verði vel lagaðir. Nokkuð var um stíflur við sópvindu vélarinnar í blautu heyi og einnig að hey myndaði lag utan á þjöppunarvölsum. Vélin virðist vera traustbyggð og bilanir á reynslutímanum voru smávægilegar.
AUTO-WRAP – rúllupökkunarvél
Skýrsla nr. 605
Gerð: Auto-Wrap 1200. Framleiðandi: Telefsdal og Öya A/S, Noregi. Innflytjandi: Glóbus h.f., Reykjavík.
YFIRLIT
Auto-Wrap 1200 rúllupökkunarvélin var prófuð af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1989. Hún var notuð í 35 klst til pökkunar á 400 böggum.
Vélin er ætluð til pökkunar á rúlluböggum í plastfilmu og jafnframt til að raða þeim á geymslustað. Hún er ýmist tengd á þrítengi dráttarvélar eða á ámoksturstæki og fær afl sitt frá vökvakerfi hennar. Þyngd vélarinnar er um 610 kg. Við hleðslu er tekið undir baggana með keflum, sem klemmd eru saman með vökvakerfi hennar. Þyngd vélarinnar er um 610 kg. Við pökkun gengur armur umhverfis baggann en á honum er filmurúlla ásamt strekkibúnaði. Burðarkeflin snúast samtímis og velta bagganum. Með því móti skarast filmulögin á bagganum. Að pökkun lokinni er baggin losaður úr tækinu á viðeigandi stað með því að auka bil milli burðarkeflanna. Pökkunarvélin sker með því að auka bil milli burðarkeflanna. Pökkunarvélin sker filmuna frá bagganum og heldur endanum sem tengist filmurúllunni föstum. Pökkun bagganna getur því hafist hjálparlaust, en ganga þarf frá filmuendum eftir pökkun. Öllum aðgerðum vélarinnar má stjórna úr ekilssæti. Afköst við pökkun má ætla 18-21 bagga á klst ef ekki eru tafir af stöflun bagganna í stæðu.
Vegna eigin þyngdar vélarinnar og bagganna verður að ætla henni stóra dráttarvél og þyngingu til mótvægis við byrðina. Ef pakka á þungum böggum, svo sem grænfóðri, verður lyftigeta dráttarvélarinnar að vera minnst 1500 kg á lyftiörmum þrítengis eða á ámoksturstækjum. Vélin er vönduð að gerð og vinnur nokkuð örugglega. Lítilsháttar bilanir komu fram í stjórnborði vélarinnar. Annarra bilana varð ekki vart. |