|
|
Prófun á dráttarvélahjólbörðum á grassverði.
Til hjólbarða á dráttarvélum eru gerðar ólíkar kröfur eftir því við hvaða aðstæður á að nota vélarnar. Varðandi hjólbarða sem notaðir eru að miklum hluta á grassverði eru aðallega gerðar kröfur um góða dráttarhæfni samtímis því að lágmarka skaðann á grassverðinum.
Við þýsku rannsóknastöðina DLZ hafa verið gerðar samanburðarprófanir á nokkrum fjölda dráttarvélahjólbarða við akstur á grassverði. Meðal annars voru bornar saman tvær gerðir af hjólbörðum sem eru sérframleiddir til aksturs á grassverði. Þessir hjóbarðar voru af gerðinni “Continental AC 70 G og Kléber Super GL”.
Tafla 1, Mat á ólíkum hjólbörðum (einkunn 5 best, 1 lakast).
Við prófanirnar reyndust þessir hjólbarðar með þeim bestu sem má meðal annars marka af því að þeir geta yfirfært 16-24 % meira dráttarafl án þess að valda meiri skaða á sverðinum. Jafnvel við skrik (spól) hjólanna á bilinu 10-15% voru skemmdirnar á sverðinum óverulegar.
Tafla 2. Niðurstöðutölur prófana metnar í hlutfalli (%) við viðmiðunarhjólbarða
Dráttaraflið á grassverði á viðmiðunarhjólbörðunum Kléber Traker var við 5% skrik 9,94 kN, við 10% skrik 16,85 kN og við 15% skrik 21,0 kN. Á opnum sverði (herfuðum) var dráttaraflið við 20% skrik 17,26 kN. Af eðlilegum ástæðum er tekið fram að niðurstöðurnar varðandi dráttarafl miðast við viðkomandi skilgreindar aðstæður t.d. rakastig jarðvegs.
Tölugildin geta að sjálfsögðu breyst eftir ástandi gróðurs og jarðvegs.
Þessar athuganir sýna svo ekki verður um villst að mikils er um vert að menn íhugi vel hvaða gerðir hjólbarða eru notaðar á dráttarvélarnar. Það helgast meðal annars af því að hér á landi fer mestur hluti uppskerustarfa fram með dráttarvélum á túnum. Túnin eru að sjálfsögðu misjafnlega viðkvæm gagnvart álagi frá hjólbörðum. Líklegt er að “bestu” túnin séu viðkvæmust og óheppilegir hjólbarðar valdi þar mestum skaða.
Tafla 3. Athugasemdir varðandi álag á grassvörð.
Í þessu samhengi þurfa innflytjendur á dráttarvélum að vera vel meðvitaðir um eiginleika barðanna þegar nýjar vélar koma frá framleiðendum. Að þeir kanni hvaða kostir eru í boði varðandi hjólbarða jafnhliða verðsamanburði gjarnan í samráði við kaupendur. Þetta er sérlega mikilvægt þegar haft er í huga að þeir hjólbarðar sem vélarnar koma á frá framleiðanda endast oft meiri hluta af endingartíma vélanna. Þá má í þessu samhengi minna á að sporvídd vélanna skiptir oft miklu máli. Flestar landbúnaðarvélar eru með felgur þar sem breyta má sporvíddinni. Frá framleiðanda koma vélarnar oft í “þrengstu” stöðu það er með lágmarksvídd vegna flutningskostnaðar. Sjálfsagt er fyrir hvern og einn eiganda að breikka vélarnar að því marki sem vinnuvélarnar leyfa, jafnvel oft á ári eftir verkefnum enda er það tiltölulega fljótlegt með viðeigandi verkfærum.
17.03.2003
Rannsóknastofnun landbúnaðarins, Bútæknisvið Hvanneyri
Grétar Einarsson.
Heimildir: Lantmannen nr 7/2000, DLZ.
Vefheimildir: Lanbrugets Rådgivnigscenter, Danmörku.
|
|
|